အခန္းက်ဥ္းေလးထဲ




ပိတ္ဆို႔ထားတဲ့ အခန္းရဲ႕ အတြင္းသားမွာ
ဖြင့္ထားတဲ့ သီခ်င္းေတြက မီးခိုးရဲ႕အမွ်င္လို
ေအာ္သံေတြက ေလာင္ပံုမီး႐ိႈ႕ခံထားရတဲ့အခါ
သူတို႔လည္း မိုးထဲ ေလထဲ တဖ်တ္ဖ်တ္ ပ်ံသြားတာ
အေငြ႕ေတြလိုမ်ိဳးပဲ

ျပတင္းေပါင္ေပၚ ငွက္ဟာ လာေသေနတယ္
အ႐ုပ္တစ္႐ုပ္ေရးတိုင္း စာမ်က္ႏွာ တစ္ခုကုန္တယ္
ဒီအခ်ိန္ထိေတာ့ ေသာက္ေနက် ပံုမွန္ တစ္ခြက္ပါပဲ
မၾကာခင္ ယင္ေကာင္တစ္ေကာင္ လာနားလိမ့္မယ္
ေတာက္ထုတ္ပစ္လိုက္တယ္

ဒီေနရာမွာေတာ့ ႐ႈခင္းဟာ မ႐ွိေတာ့ဘူး
လြန္ခဲ့တဲ့ မေန႔ကပဲ သူတို႔ကို ျမႇပ္ႏွံခဲ့လိုက္တာ
ေသခ်င္တဲ့အနံ႕ဟာ စီးကရက္တစ္လိပ္ကို ဖြာတယ္
ပတ္ဝန္းက်င္ကို စပေရးဘူးနဲ႔နည္းနည္း ဖ်န္းမယ္
စန္႕စန္႕ၾကီးျဖစ္ေနေတာ့

အခုေရာက္ေနတဲ့ ေနရာက က်ဥ္းလြန္းပါတယ္
ထပ္ခ်ဲ႕စရာ မလိုေလာက္ေအာင္ အသံရဲ႕ျဗက္ဟာ
ႀကီးမားလြန္းတယ္ သူတို႔ေတြ ေအာ္ၾက ဟစ္ၾကၿပီးေတာ့
ငရဲအတြက္ လိပ္စာနဲ႔ နိဗၺာန္မွာက တိက်ေသသပ္လွတဲ့
ေျမပံုလမ္းၫႊန္႐ွိေနတယ္

ေနကသာ မသာတာ က်ီးေတြက အာတယ္
သူတို႔မွမဟုတ္ဘူး ဆိုေတာ့လည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး
ငွက္ေတြလည္း ဒီမွာၿငိမ္ေနလို႔မရဘူး လိုအပ္တာက
အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႔လည္းမဟုတ္ အသက္ျဖင့္မႀကီးေသး
ဒါျဖင့္ တကယ္လိုအပ္ေနတာ

ဘာမွမေျပာခ်င္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ ဝင္ေခြေနလိုက္
အသိုက္က ဆံပင္႐ွည္ေတြ ဖြာရရာၾကဲေနလိမ့္မယ္
မင္းရဲ႕အခန္းဟာ အခုအခ်ိန္အထိ ပိတ္ဆို႔ခံထားရတဲ့အခါ
ေဖာက္ထြက္ဖို႔ရာ ခ်ည္းကပ္နည္း ၇၀ စသည္ျဖင့္
လိုရင္းကိုမေရာက္ႏိုင္

တကယ္ဆို ဘာမွမဟုတ္ဘူး တကယ္ဆို
အခန္းေလးထဲကို ဝင္ေသဖို႔ပဲသက္သက္ ငွက္ဟာ
ျပတင္းဆီလာတယ္ ရင္ကြဲပက္လက္ ၊ ရင္ကြဲေမွာက္လ်က္
အသံေလးၾကားရံု ၊ အၾကည့္ေလးၿငိရံု ဘယ္လိုပဲဆိုဆို
တကယ့္လိုရင္းက ေသဖို႔ ။ ။

ခြန္႐ိႈင္း
2015 Oct 4, SUNDAY 00:04

No comments:

Post a Comment