မႏွင္းဆီတစ္ပြင္႔စီမွာ




အမိုး၊ အခင္း၊ အဆင္းနဲ႔အကာ
အနီေရာင္ႏွင္႔ လႊမ္းထားေသာေ၀ႅနာ
မ်က္လုံးမ်ားရဲ႕ အတြင္းေထာင္႔က ဖ်ားနာမႈ
ပြင္႔ဖတ္ထဲ လြတ္က်ထားေသာ ကမၻာကမ္းပါး
မႏွင္းဆီရယ္ မႏွင္းဆီရယ္
မ်က္ရည္ႏွစ္စက္ မီးေလာင္ေနခုိက္
ႏွင္းဆီေတြအတြက္ ပူေဆြးဖုိ႔အခ်ိန္ရယ္
ဘယ္ဆီဘယ္၀ယ္ရွိမွာတဲ႔လဲ
ခမ္းနားေသာ၊ အိုေဟာင္းေသာ၊ လြင္႔ေမ်ာမႈနဲ႔မာယာ
ေတာအုပ္ကုိ ျဖတ္သြားခုိက္
ဘယ္ဆီဘယ္မွာ ရပ္ရပ္မရွိ၊ ေျပးဖုိ႔ရယ္ ေျမမရွိ
ႏႈတ္ခမ္းေတြပြင္႔လုိ႔ အနီေရာင္ရဲ႕ အဇၩတၱထဲ
ေခ်ာင္းေျမာင္းၾကည္႔/အခ်စ္အေၾကာင္းပဲျဖစ္ျဖစ္
ေဟာဒီမီးအလင္းေတြနဲ႔ ငါတုိ႔ျမိဳ႕ဟာ
သစ္တုံးေတြေပၚ မီးစြဲေလာင္ မီးခုိးေတြဘယ္မွာဆုံ
မႏွင္းဆီ ... အုိ ကြယ္႔ မႏွင္းဆီ
ငါ႔ရဲ႕ညည္းသံဟာ ငါ႔ရဲ႕လွ်ာေျပာသမွ်
ထုံထုိင္းမႈိင္းညိႈ႔ေနတဲ႔ နီေစြးေစြး
ေခ်ာက္ကမ္းပါးေပၚ ရုတ္ခ်ည္းတက္
ေဟာဟုိက အျပန္႔နဲ႔ အက်ယ္ ျပန္႔က်ဲလ်က္
ႏွင္းဆီေတြ ဘယ္သူ႔ ဘယ္သူ ဖိနပ္ေအာက္မွာ
သစ္ခြက္ပြတ္တံ/ ဆူးတုိးသံ
မႏွင္းဆီကုိ ဆူးခ်ဳံထဲ တရြတ္ဆြဲသြားခဲ႔
အုိဗ် အနီေရာင္/ အုိဗ် ...အနီေရာင္ရဲ႕ မႏွင္းဆီ။

ေမာင္ေဒး

No comments:

Post a Comment