ရြက္ႏုကေဖး



          အဲဒီ ေခြးေျခပု ေရေ၀ေတာင္တန္းမ်ားဟာ
          တစ္ခါက
          အနာဂတၱိမုိးတိမ္တုိ႔ အစည္းအေ၀းထုိင္ရာ
          ပင္လယ္၊သမုဒၵရာ၊သမုိင္းေတြရဲ ႔အစေပါ့။

          အဲဒီမွာ တစ္ခါက
          (သူေျပာသလုိဆုိရင္ ၿမိဳ ႔သိမ္းတုိက္ပြဲေတြ ဆင္ႏြဲတုန္းက)
          ကုိေခ်ာႀကီးဟာ
          “မန္းဂ်ီ၊မန္းမိန္း၊မန္းေဆး....”ရယ္လုိ႔
          ဗ်ာဒိတ္ေပးသလုိလုိနဲ႔
          ေရနီေျမာင္းေဘာင္ေပၚမွာ
          လက္ညိဳးႀကီးညႊန္လုိ႔
          ပခုံးႀကီး ေစာင္းလုိ႔ ။

          အဲဒီမွာ
          အက္တ္မုိးစဖီးယားက
          ဘယ္သူမွ ရသနဲ႔ မလြတ္ကင္းတဲ့
          ဒတ္ခ်္ ေဘာလုံးအသင္းလုိ
          စားပြဲထုိးေလးကေတာင္
          “မယုံရင္ ေရၾကည့္
          အထပ္တစ္ရာ အျပည့္ရွိတဲ့
          က်ေနာ္တုိ႔ဆုိင္က ထတၱရာပါ ခင္ဗ်ာ...”တဲ့ ။

          အဲဒီမွာ
          လက္ဖက္ရည္မွာရင္
          “တင္စုိး၀င္းေရ...
          အေတြးအေခၚ ေလွ်ာ့ထည့္ ေဟ့...”လုိ႔
          သတိေလး ေပးရတယ္။

          အဲဒီမွာ
          “ဟယ္ရီလင္းရဲ ႔ဟယ္ရီလင္း” က
          ေလထုကုိ တင္းပုတ္နဲ႔ ထုလုိ႔....။

          အဲဒီမွာေပါ့
          “ပိတ္ႀကီး” ေမွာ္ေအာင္ၿပီး
          “စုန္းမ”ကုိ အသက္သြင္းခဲ့တာ ။

          အဲဒီမွာ
          ညိဳေလးနဲ႔ဖုိးစံဟာ
          ေမာ္ဒန္နဲ႔ ေအာ္လန္ေပါ့
          ေမယာလန္းစကီးနဲ႔ အလန္ဂ်င္းဇ္ဘတ္ေပါ့.....။


          အဲဒီမွာ
          ကုိေဇာ္ႀကီးက
          ၀ူဒီအလင္
          ခဏခဏ လငပုတ္ ဖမ္းခံရတဲ့ည
          ေဆးစက္က်ရာ ညစ္ပတ္တဲ့ ပန္းခ်ီဆရာ...။


          အဲဒီမွာ
          ျပာေသာ ေကာင္းကင္မွာ
          သတိရစရာ တိမ္ျဖဴျဖဴေလးတစ္ပြင့္
          လြင့္လာပုံက
          “ကၽြန္ေတာ္ ဖစ္ဇစ္ေမဂ်ာက ကုိျမတ္သာ ပါ ခင္ဗ်ာ...”တဲ့။

          အဲဒီမွာ
          မညိဳျပာ၊၀ါ၀ါျမင့္၊သုံးဘီးကား နံပါတ္- ဟ/၁
          အခ်စ္က
          “မီးသတ္က ေခၚလည္း အလကားပဲ...”တဲ့။

          အဲဒီမွာ
          မခုိင္ဆုိင္၊မဂၤလာဘား၊ေဆာင္ႀကီး
          ဘီအီးကုိ ႏွမ္းဖတ္ခ်ဥ္နဲ႔ျမည္းၾက
          ခင္၀မ္းရဲ ႔“မႏၱေလး”ကုိ ဂစ္တာနဲ႔တီးၾက....။

          အဲဒီမွာ
          ၁၉လမ္း၊ေရနီေျမာင္း၊ပ်ဥ္းမနား
          ပင့္ဖလြိဳက္သီခ်င္းမ်ားနဲ႔
          တံတုိင္းေတြဟာ တံတားျဖစ္သြားၾက။

          အဲဒီမွာ
          “အထက္တန္းက်တဲ့ေရ”က မ်က္ႏွာၾကက္
          “ေႏြဦး”က သမၼာက်မ္းစာ
          “အကုလုိလ္ ပန္းပြင့္မ်ား”က ယဥ္ေက်းမႈ
          ငါတုိ႔ ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္းေတြလည္း
          စာရြက္ေတြေပၚ မီးပြင့္မတတ္ က်ေရာက္လုိ႔။

          အဲဒီမွာ
          ပုစဥ္းရင္ကြဲေတြ ေအာ္လို႔
          ကတၱရာလမ္းေတြ အရည္ေပ်ာ္လုိ႔
          တမာေတာကလည္း
          ခါးသက္ျခင္းေတြနဲ႔ စိမ္းလန္းၿပီး
          စိမ္းလန္းျခင္းေတြနဲ႔ ခါးသက္လုိ႔
          ငါတုိ႔
          ကုိယ့္ႏႈတ္ခမ္းကုိယ္ ဖိကုိက္မိတဲ့အခါ
          စိန္ပန္းေတြဟာ ေျမေပၚ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ ျပဳတ္ေၾကြလုိ႔......။

          အဲဒီ
          လက္ဖက္ရည္ထက္ ခါးတဲ့ ေန႔ေတြမွာ
          အဲဒီေန႔ေတြထက္ ခါးတဲ့ လက္ဖက္ရည္ကုိ ေမာ့ေသာက္ၿပီး
          ငါတုိ႔ ႏုပ်ိဳခဲ့သမွ်
          မုိးႀကီးရြာခ်
          စီးဆင္းသြားလုိက္တာ.....။


        “ဒုိင္ယာရီ-၉၃”
          “လိပ္ျပာအခြံ ကားခ်ပ္”
          ဆယ္စုႏွစ္ဟာ ဓာတ္ပုံရုိက္သလုိ
          ဖ်တ္ကနဲ ပါပဲလား
          စိတ္ကေတာ့ ဖလင္ေကာ္ျပားေပါ့။


          သြားၾကည့္ၾက
          အခု ၿပိဳက်ေနတဲ့
          အဲဒီ“ရြက္ႏုကေဖး”ဟာ
          တစ္ခါက
          လူေခ်ာလူလွုတို႔ လိပ္ျပာလြင့္ခဲ့ရာ
          ဒုိင္ႏုိေဆာတုိ႔ စၾကာ၀ဠာေပါ့......။        ။



                                                ေ၀းေခါင္

                                                ျမားနတ္ေမာင္မဂၢဇင္း
                                                (၁၄ႏွစ္ျပည့္အမွတ္တရစာေစာင္)
                                                ဧၿပီလ၊၂၀၀၅ ခုႏွစ္။

No comments:

Post a Comment