အံ့ဘြယ္ပဲ

`လိုက္ခရာ´ ေျခစြပ္ကေနလြတ္ေျမာက္သြားေအာင္
မိမိဆြဲခၽြတ္ေနတဲ့ ေဟာဒီမိမိရဲ႕ ဘယ္ဘက္ေျခေထာက္ေပါ့ ၊
အံ့ဘြယ္ပဲ ၊ တစ္ခ်ိန္တုန္းက မိမိရဲ႕ ဘိုးတံကိုင္ခဲ့တဲ့ လက္ရဲ႕
အခုအဆစ္ေရာင္နာျဖစ္ေနတဲ့ လက္ေခ်ာင္းေတြ ၊ ဆီဇာဆိုတဲ့
ခ်ယ္လိုတေယာၾကီးတစ္လံုးရဲ႕ ေက်းကၽြန္ေတြ ၊ ျပီးေတာ့
ေယာဟန္ ဆဘတ္စ္ခ်င္န္ ဘာ့ (က္)
သူ႔ရဲ႕ `ဆာရာဘန္း(ဒ္)´ ၊ C minor နဲ႔ တီးတဲ့ေတးစု ၊
အခုမိမိရဲ႕မွတ္ဥာဏ္ကို လက္ညႇဳိးနဲ႔ တိုးတိုးတိတ္တိတ္
ကလိေနတယ္ ၊ စိတ္ေလွ်ာ့လိုက္ရျခင္းနဲ႔ အမွန္တရား။
ခါးကုန္းျပီး ခလုတ္ႏွိပ္လိုက္ရင္ မီးပြင့္သြားတာကို အံ့ဩရင္း ၊
လက္ထဲစာအုပ္ကိုင္လ်က္နဲ႔ အိပ္ငိုက္လာလို႔ အဲဒီမီးကို
ပိတ္လိုက္လို႔ရတယ္ဆိုတာ ကိုလည္းအံ့ဩရင္း ၊
အေမွာင္ထဲမွာျပန္ေပၚလာၾကတယ္
အဲန္ စတီဗင္န္ဆင္န္ဆိုတဲ့ ခ်ယ္လိုတီးေနတဲ့ မိန္းမပ်ိဳေလး ၊
ႏ်ဴးေဟဗင္န္က စည္းကမ္းၾကီးတဲ့ ဆရာၾကီး မစၥတာ ထ႐ူး(တ္)စ္၀စ္က္
(`ထ႐ိုဇီ´လို႔ နာမည္ေျပာင္ေပးခဲ့တယ္) ၊ အဲန္ အာဘာမွာ
ခ်စ္ေၾကာက္႐ိုေသရတဲ့ ၊ စကားႏူးႏူးညံ့ညံ့ေျပာတတ္တဲ့
ဆရာၾကီးမစၥတာ အဲဒလ္။ ႏွစ္ေယာက္စလံုးေသတာၾကာျပီ။
လွပတဲ့ ဒူရိယာ ပစၥည္းေတြထဲက သက္ရွိ၀ိဥာဥ္ေတြ။
ဟာ(ရ္) ေဟဒင္န္ ၊ ဆီေညာ္ေဘာခရီးနီး ၊ မြန္ဆီယာ ေဆာ္န္ဆဲန္နဲ႔
မစၥတာ အဲလ္ဂါ။ သူတို႔လည္း သြားၾကတာၾကာျပီေကာ။
မိမိရဲ႕ နားထိုင္းေနတာကို မိမိနားမေထာင္တတ္ခင္က
မိမိဘယ္လိုမွ တတ္ေျမာက္ေအာင္ မတီးခတ္ ႏိုင္ခဲ့တဲ့
`ကြန္ခ်ာတို´ ေတြထဲမွာ သူတို႔ဆက္လက္ရွင္သန္ေနၾကတယ္။
ဒါဟာ မိမိရဲ႕ ဘယ္ဘက္ေျခေထာက္ ၊ ကဗ်ာေလ ။ ။

အဲန္ စတီဗင္န္ဆင္န္

ေဇယ်ာလင္း ဘာသာျပန္ဆိုသည္
(Poetry Review မဂၢဇင္း Vol. 101:3 Autumn 2011 မွာ ေဖၚျပပါရွိတဲ့
 ျဗိတိသွ်ကဗ်ာဆရာမ Anne Stevenson ရဲ႕ `How Astonishing --´ကဗ်ာကို ျမန္မာဘာသာျပန္တာျဖစ္ပါတယ္။)



အဆက္မျပတ္ညည္းခ်င္း

ေျပာစမ္း
ငါဆက္စဥ္းစားတယ္
ေျခရာေတြထပ္ေနတဲ႔အေၾကာင္း
အသက္ႀကီးလာတဲ႔အေၾကာင္း
တစ္ခါတေလျပန္ဆံုတဲ႔အေၾကာင္း

ဆက္ေျပာ
ဒီဇန္န၀ါရီကအစ
ဧၿပီ ဂၽြန္ ႀသဂတ္စ္ ႏို၀င္ဘာ
ဘတ္စ္မွတ္တိုင္မွာမိုးခိုတုန္းကအေၾကာင္း
သဲတရွပ္ရွပ္အေတာင္ပံတစ္စံုအေၾကာင္း
ခပ္နိမ္႔နိမ္႔ပ်က္က်ခဲ႔တဲ႔အေၾကာင္း
သံရည္က်ိဳစက္ထဲကအခ်ိန္ေတြလိုေလးလံပိက်
သံမဏိလက္ရန္းေတြအေနာက္မွာ
ေနာက္တစ္ခါဆံပင္ညွပ္ခဲ႔
အရက္နည္းနည္းေသာက္ခဲ႔တဲ႔အေၾကာင္း
မင္းကမွန္ၿပီး ငါကမမွားတဲ႔အေၾကာင္း

ဆက္ေျပာ
ညတစ္ည
ေျခေလးေခ်ာင္းနဲ႔ဘူတာရံုတစ္ရံုအေၾကာင္း
အေမာေဖာက္လာတဲ႔ေရေႏြးေငြ႔အေၾကာင္း
တိုးတက္တဲ႔သဘာ၀ဓါတ္ေငြ႕ေတြအေၾကာင္း

မင္းနားမလည္ဘူးေျပာေပမယ္႔
ငါကဆက္ေျပာ
ငါ႔ကိုယ္ငါေတြးေတာအေရခြံခြာ
ငါ႔ကိုယ္ငါအခါခပ္သိမ္း
ငါ႔ကိုယ္ငါေတာ္ပါေတာ႔ဆိုတဲ႔အေၾကာင္း ။ ။

၀င္းလြင္
ပိေတာက္ပြင့္သစ္
April 2006

စာသားကဗ်ာ

၁။ အဲဒီေန႔အားလံုးဟာ အူလမ္းေၾကာင္းတစ္ခုလံုးကို ေျပာင္းျပန္လန္ေအာင္ ေခ်ာက္ခ်ားတယ္
၂။ လူဆိုတာကို ငါက တိရစၦာန္ေတြလို႔ မျမင္ဘူး မီးၿမိွဳက္ထားတဲ့ သူတို႔စစ္ အတြင္းထဲမွာ ဖံုးထား ဖိထားခဲ့ၾက
၃။ အား ႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ျဖစ္လိုက္တာ ဆိုး၀ါးလြန္းတာ ယမ္းခါေနတဲ့ လူ႔အျဖစ္
၄။ ေညွာ္နံ႔ကို အဆုတ္ထဲက အေ၀းေရာက္ေအာင္ တအား႐ွဴထုတ္ၿပီး အသက္ကို ဖိေအာင့္ပစ္လိုက္တယ္
၅။ ဖင္က်ပ္ဂ်င္းေဘာင္းဘီေက်ာဘက္မွာ မည္သည့္ဓားေျမွာင္ကိုမွ ငါသို၀ွက္မထား
၆။ မင္းဆီက တုပ္ေကြးေတြ ငါ့ဆီက ဗိုင္းရပ္စ္ ဟိုေကာင့္ဆီက တဏွာႏွာေခ်မႈေတြနဲ႔ ကူးစက္လိမ့္မယ္
၇။ ၀ိုးတ၀ါးသံသယေတြနဲ႔ခ်ည္းပါဗ်ာ စိုးရိမ္လြန္လိုက္တာကြာ အရိပ္ကို အျပင္မွာ ခ်န္ထားခဲ့ၿပီး သူတံခါးေခါက္ေနတာ
၈။ ငါထမဖြင့္ေတာ့ဘူး ငါ့ကို ျပန္၀ါးမ်ဳိသြားလိမ့္မယ္ သားရဲလို ႐ိုင္းပ်လိမ့္မယ္ သတ္ပံုက်မ္းထဲက သတ္မွတ္ထားၾကတဲ့
၉။ အမွန္ေရးထံုးေတြလို ဘ၀လမ္းကို ငါျပင္ေရးလို႔ ရရင္ အခ်စ္စိုျပည္ျခင္းေတြအျပည့္လို႔ ငါေရးမယ္
၁၀။ ငါေတာင့္ခံမထားႏိုင္တာ ခံႏိုင္ရည္မရွိဘူး ဗေလာင္းဗလဲ အဆက္ေတြ
၁၁။ ေပါ့ပ္ဂ်ာနယ္ႀကီးေတြဆီက ေဖာ္ျပေနၾကတဲ့ အေဖာ္ပံု အညွီအေဟာက္အသားေပး သတင္းေတြ အင္တာဗ်ဴးေတြ
၁၂။ ဟိုသင္း ဟိုအ၀ွါေတြ ထိမ္ခ်န္ထားၾကတဲ့ ေရစုန္ေမ်ာ အနာဂတ္အဓိပၸာယ္ေတြ သူတို႔ေျမာေနၾကတယ္ေဟ့
၁၃။ ေရ စြမ္းအင္ ေလာင္စာ ပိတ္ျဖဴအုပ္လိုက္ၾကမလား ေဘးအဆိုးဆံုးရဲ႕ အျမစ္တြယ္ဖြာထြက္ခိုင္မာလာတာေတြကို
၁၄။ လက္ပိုက္ၿငိမ္သက္ၾကည့္ေနၾကရက္သလား ငါ၀မ္းနည္းပါတယ္ မ်က္ရည္အေလာင္းေတြခ်ည္းပဲ
၁၅။ ညေတြမွာ ၾကယ္ကို ေငးသူ ငါပဲ ပပ္ၾကားအက္တယ္ အက္ေၾကာင္းေတြနဲ႔ဟု
၁၆။ အခုနိစၥဓူ၀ကို ပ်က္ယြင္းေနတယ္ ေရာက္ခ်င္ၿပီး မေရာက္ဘဲ အေ၀းဆံုးက ေနရာမွာ ငါေဆြးေဆြးေနတယ္
၁၇။ ေကာ္ဖီခါးခါးေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလး ငါ့ေသြးေၾကာထဲ စီး၀င္ပါဦး ငါ့ကို နားမလည္ေသးဘူးလား
၁၈။ အဆိပ္အေတာက္ေတြ ငါေက်ာ္ျဖတ္ရတာ အတိတ္အေျပာက္ေတြ ငါစြန္းထေနတာ
၁၉။ စိတ္ကို ေသေက်ေစတာေတြကို အသံုးမျပဳနဲ႔ေတာ့
၂၀။ ေနာက္ၾသဇ၀တ္ဇ္ ေနာက္ေနာက္ၾသဇ၀တ္ဇ္ ေနာက္
၂၁။ အဖုထြက္လာေနတယ္ကြာ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ေတြကြာ
၂၂။ ငါတကယ္ကို လွီးထုတ္ပစ္လိုက္ခ်င္တယ္
၂၃။ မသတီေတာ့ဘူး ခၽြန္ျမည့္ေနတဲ့ အရာနဲ႔ ျဖားေယာင္းလာမႈေတြကို ဖိလွီးပစ္လိုက္မိမယ္ အႏၱရာယ္မိုင္း
၂၄။ အၿမဲေနရာအႏွံ႔မွာ ျပည့္ႏွက္ေနတာ
၂၅။ လိွမ့္မယ္ ေက်ာက္တံုးေတြလို ကိုယ္လွိမ့္မယ္ တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ကို ေခ်ာင္းေနတာမ်ဳိး
၂၆။ အမဲလိုက္တာမ်ဳိး ညွဥ္းတာမ်ဳိး ေ၀းရာ ကိုယ္လွိမ့္သြားမယ္ ဥစၥာ ပါ၀ါ ဘာညာေတြကို ေသြးလို မစုပ္ခ်င္ဘူး
၂၇။ ရက္စက္သူ ငါမျဖစ္ခ်င္ဘူး မင္းနဲ႔ ငါ့အၾကားကိစၥေတြ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေဆြးေႏြးခ်င္တယ္
၂၈။ စိတၱဇနဲ႔ ဆက္ဆံေရးေတြ ေဟာက္ပက္ေနတဲ့ မ်က္တြင္းေတြ ဒီမေကာင္းတာေတြကို ဒီအတိုင္းထားမလား
၂၉။ ေရ အေမာေျပေအာင္ ကမ္းပါ ေရ ေရ
၃၀။ မစိုးရိမ္ပါနဲ႔
၃၁။ မေကာင္းဆိုး၀ါးဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေကာင္းတာ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ပါဘူး

စိုးမင္းေအာင္
6:50 PM
9/26/2011
From Facebook