ဒုကၡနဲ႕တည့္တည့္က နတ္သား

ဆုေတာင္းခန္းအတြင္း
အျမစ္ေတြ တန္းလန္းက်

ဒုကၡက ေနာက္ျပန္ဆုတ္ဖို႕ရာ
နတ္တို႕မွာ
ဘ၀တစ္ခုမရွိခဲ့။

ေျခရာေတြေျခာက္ကမ္းပါးျဖစ္၊
ေသျခင္းကိုရွဴရွိဳက္တဲ့
နံရံေပၚ
င့ါဘယ္သူေရးဆြဲသလဲ

သံသရာသည္ အေတြ႕ထူးစြ။ ။

ေမာင္သိန္းေဇာ္
(ႏွင္းရည္စက္လက္ + ရွဳေမွ်ာ္ခင္း ၂၁) ကဗ်ာစာအုပ္မွ

ပရူးဖေရာ့က္ရဲ႕ အခ်စ္သီခ်င္းကိုမွီး၍

ကၽြန္ေတာ္ ပါးစပ္ဖ်ားတင္ ေမ့ေနတယ္
ဟိုလူရဲ႕နာမည္။
ထူထဲတဲ့ စၾက၀ဠာမွာ ခါးေထာက္
သူဟာ အလုပ္မ်ားခဲ့တယ္
မျဖစ္ႏိုင္တဲ့အလုပ္ကို
ကၽြန္ေတာ့္လို တစ္သက္လံုးလုပ္ခဲ့တယ္။
‘ခါးေထာက္မထားရင္
လက္ကို ဘယ္မွာထားရမလဲကြ’ လို႕ ..
ကၽြန္ေတာ့္ကို ဂြ တိုက္ေျပာတယ္။
သူကိုယ္တိုင္ပင္လ်င္ အဲသလိုပဲ သေဘာရပါတယ္
ဒါေပမယ့္ သူ အဲဒါကိုပဲ ေျပာခ်င္တယ္။
ကၽြန္ေတာ္ ပါးစပ္ဖ်ားတင္ ေမ့ေနတယ္
ဟိုလူရဲ႕ နာမည္။

သူ႕အသက္ ထက္၀က္ေက်ာ္ေလာက္မွာ
မိန္းမ ေကာက္ယူတယ္။
ေကာင္မေလးက သနားစရာပါ။
ထမင္းစား ကၽြန္ခံပဲ။
ကိုယ့္လူက ပါရမီရင့္သန္သူ မဟုတ္မွန္း သူ႕ဖာသူ သိလ်က္နဲ႕
ပါရမီျဖည့္ဖက္ေလး ဘာေလးနဲ႕
ရူးေဆး ေကၽြးထားတယ္။
ေကာင္မေလးက ယံုဟန္ရွိတယ္။
အဆင္ေတာ့ ေျပေနတာပဲေလ။
ေကာင္မေလးက သနားစရာပါ။
ကၽြန္ေတာ္ ပါးစပ္ဖ်ားတင္ ေမ့ေနတယ္
ဟိုလူရဲ႕ နာမည္။

ဒါနဲ႕ သားသမီး ႏွစ္ေယာက္ပြားေတာ့
အမည္လွလွ အဘိဓမၼာဆန္ဆန္မွည့္တယ္
အဲဒါေတာ့
သူ ေက်ပြန္ပါတယ္။
လူ႕ဘ၀ ဆိုတာဟာ
ႏွာေစးေခ်ာင္းဆိုး ျဖစ္တတ္တယ္
ဗိုက္နာတတ္တယ္
ေခါင္းကိုက္တတ္တယ္
လူရယ္စရာ ျဖစ္တတ္တယ္
ေနရင္းထုိင္ရင္း ဆင္းရဲတတ္တယ္
အဲဒါလဲ သူ ျပည့္စံုခဲ့ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ ပါးစပ္ဖ်ားတင္ေမ့ေနတယ္
ဟိုလူရဲ႕ နာမည္။

သူဟာ ၾကယ္ပြင့္တစ္ပြင့္ျဖစ္တယ္
ေကာင္းကင္မွာ ၾကယ္ေတြ ေရတြက္မကုန္ေအာင္ရွိတယ္မဟုတ္လား။
ဘယ္ေလာက္ အသံုးမက်တဲ့ေကာင္ပဲျဖစ္ျဖစ္
ၾကယ္ပြင့္ တစ္ပြင့္ေတာ့ျဖစ္ႏိုင္တာပဲ။
သူဟာ ၾကယ္ပြင့္တစ္ပြင့္ျဖစ္တယ္။
ကၽြန္ေတာ္ ပါးစပ္ဖ်ားတင္ေမ့ေနတယ္
ဟိုလူရဲ႕ နာမည္။

ခုေတာ့ ႏွစ္ေတြ ၾကာေပ့ါ
သူ ဘာလုပ္ကိုင္စားေသာက္အသက္ရွင္ေနထိုင္တယ္ မသိဘူး
သူရွိေသးတယ္ ၾကားတယ္။
ဒီလုိပဲ၊ ခလုတ္တိုက္ရင္း
ေၾကာက္လာရင္ ဘုရားတရားကို သတိရရင္း
ေနမွာေပ့ါ။
ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ခ်င္ပါတယ္
ရွိရင္ သူဟာ ကၽြန္ေတာ့္အသက္အရြယ္ေလာက္ပါပဲ။
သမၼတ ‘ေဂ်ာ့ဒဗလ်ဴဘြတ္ရ’ွ္ ‘ နဲ႕ ရြယ္တူပဲ။
သူဟာ ထူးဆန္းစြာ
အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းပညာ တစိမွ မတတ္ဘူး
ဘယ္လို ေရကူးလဲ မသိဘူး
ဒုကၡပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ခ်င္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ ပါးစပ္ဖ်ားတင္ေမ့ေနတယ္
ဟိုလူရဲ႕ နာမည္။ ။

ေအာင္ခ်ိမ့္
(ကဗ်ာ ၁၂ ပုဒ္ အမွတ္ ၃ မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္)

ကဗ်ာ့ပရိယာယ္

အေထာက္အထားခုိင္လုံမွ
သက္ေသခံပစၥည္းတင္ျပႏုိင္မွဆုိလုိ႕
ကၽြန္ေတာ္ေျမႀကီးကုိ တူးဆြၾကည့္တာပါ
ဒီေနရာမွာ ဘာေတြထြက္လာတယ္တုိ႕
ညာေတြထြက္လာတယ္တုိ႕
စာရင္းျပဳစုျပေတာ့မွာပဲလုိ႕
ကၽြန္ေတာ္ကုိေလွ်ာ့မတြက္လုိက္ပါနဲ႕
ဘာမွထြက္မလာပါ
ယုတ္စြအဆုံးတီေကာင္ေလးေတာင္ထြက္မလာပါ
ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္ကလည္း
ဘာမွထြက္မလာေစခ်င္တာလည္းပါတာေပါ့ေလ
ေ၀ဖန္ေရးဆရာေတြေျပာသလုိ
ဗဟုိခ်က္မဲ့တာတုိ႕
အဓိပၸယ္ေတြေ၀၀ါးေနတာတုိ႕ဘာတုိ႕လည္း
မဟုတ္ပါ
ေပ်ာက္ဆုံးသြားတဲ့တစ္စုံတစ္ရာကုိ
လုိက္ရွာေနတယ္ဆုိရေအာင္ကလည္း
ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဘာမွပုိင္ဆုိင္ျခင္းမရွိေတာ့
ဘာမွေပ်ာက္ဆုံးျခင္းလည္းမရွိပါ
ပုိက္ဆံက်မေပ်ာက္ဘဲ
ပုိက္ဆံလုိခ်င္လုိ႕
ပိုက္ဆံလာရွာေနတဲ့ကေလးလုိ
ကၽြန္ေတာ့္ကုိယ္ကၽြန္ေတာ္လူအရယ္မခံႏုိင္ပါ
ဒါဆုိမင္းက ဘာကုိဆုိလုိခ်င္တာလဲေမးရင္
ကၽြန္ေတာ္က ဘာကုိမွ မဆုိလုိခ်င္ပါဘူးခင္ဗ်ာလုိ႕ဘဲ
႐ုိေသေလးစားစြာျပန္ေျဖမွာပါ
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့
ဘာကုိမွ မဆုိလုိခ်င္တာေသခ်ာပါတယ္
ကၽြန္ေတာ္ဘာကုိမွမဆုိလုိခ်င္တာကုိ
အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ရင္ခြင့္လႊတ္ပါ
ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ဒါဟာ
ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဘာတစ္ခုမွမဆုိလုိခဲ့ျခင္းရဲ႕ အရသာပါပဲ
အေထာက္အထားတုိ႕
သက္ေသခံပစၥည္းတုိ႕
ေျမႀကီးကုိတူးဆြၾကည့္တုိ႕ဆုိတာကလည္း
ဖတ္သူကုိလမ္းေၾကာင္းေခ်ာ္ထြက္သြားေအာင္
တမင္ခ်န္ထားခဲ့တဲ့ သဲလြန္စေတြေပါ့
အဆက္ျဖတ္ပစ္လုိက္တဲ့ နည္းစနစ္ေပါ့
ကၽြန္ေတာ္သပ္သပ္ရပ္ရပ္က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့မႈခင္းတစ္ခုေပါ့
စဖတ္ၿပီးဆုိကတည္းက
ကၽြန္ေတာ္ေထာင္ေခ်ာက္ကုိနင္းလုိက္မိတာပါပဲ
အေရးယူလုိ႕လည္းရပါတယ္
အေရးမယူလုိ႕လည္းရပါတယ္။ ။

ၾကည္ေဇာ္ေအး
ဟန္သစ္မဂၢဇင္း၊ ဇူလုိင္ ၂၀၀၇
(ပထ၀ီအေနအထားကဗ်ာစာအုပ္)