ကိုယ့္ကဗ်ာ ကိုယ္ဖ်က္

ကိုယ့္ကဗ်ာကိုယ္မဖ်က္လို႕ ဘယ္သူလာဖ်က္မလဲ
ခုဟာက ဖ်က္မပစ္လို႕ မရတဲ့ကိစၥဆိုေတာ့
ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး ဖ်က္ပစ္ရမွာေပါ့
ကဗ်ာဆိုတာ ေရးျပီးဖ်က္ပစ္ရတယ္လို႕ သိတာမၾကာေသးဘူး
ကဗ်ာဆိုတာ ေရးျပီးဖ်က္ပစ္ရတဲ့ အမ်ိဳးအစား
ကိုယ့္ကဗ်ာကိုယ္မွ ဖ်က္မပစ္ႏိုင္ရင္
ကိုယ့္ကဗ်ာဟာ ဘယ္မွမေရာက္ေတာ့တဲ့ေခတ္ေရာက္ျပီ
ကိုယ့္ကဗ်ာ ကိုယ္မဖ်က္ႏိုင္ရင္
သူမ်ားေတြ ဖ်က္တာ ခံရလိမ့္မယ္
သူမ်ားဖ်က္တာ မခံခ်င္ရင္ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ဖ်က္ေပါ့
သံေခ်းမတက္ခင္ ဖ်က္ေပါ့
လူေတြ ဘဝကူးေကာင္းဖို႕ လိုသလုိ
ကဗ်ာေတြလည္း ဘဝကူးေကာင္းဖို႕ လိုတာေပါ့
ေရးျပီးသားအရုပ္ ျပန္ဖ်က္သလို ဖ်က္ေပါ့
ေဆာက္ျပီးသားအသိုက္ကို ျပန္ဖ်က္သလို ဖ်က္ေပါ့
ဖ်က္ျပီးရင္ ကိုုယ့္ကဗ်ာကိုယ္ ျပန္ဖ်က္ရတာ
အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ လုပ္ရပ္ပဲလို႕
တစ္ေန႕ အရသာရွိရွိေတြးေခၚလာႏိုင္လိမ့္မယ္
ကဗ်ာဆိုတာ ဖ်က္မပစ္ရင္ က်န္ခဲ့မွာပဲ
မက်န္ခဲ့ခ်င္ရင္ ဖ်က္သာဖ်က္ပစ္လိုက္
က်န္ခဲ့ခ်င္ရင္ေတာ့ မဖ်က္နဲ႕ေပါ့
ကိုုယ့္သေဘာနဲ႕ကို္ယ္ ရွိပေလ့ေစေပါ့
ဖ်က္ခ်င္ရင္ ဖ်က္သေဘၤာ တစ္စင္းလို
ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ဖ်က္ေပါ့

သေဘာေပါက္လား
ကိုယ့္ကဗ်ာကိုယ္
အမဲဖ်က္သလို သေဘာထားျပီး ဖ်က္ပစ္လိုက္
ကိုယ့္ကဗ်ာကိုယ္ မတရားရခဲ့တဲ့ကိုယ္ဝန္လိုသေဘာထားျပီး
ဖ်က္ပစ္လိုက္

ေရးရတာလြယ္ပါတယ္
ဖ်က္ရတာ ခက္ပါတယ္။ ။

ၾကည္ေဇာ္ေအး

ဟန္သစ္မဂၢဇင္း၊ ဇြန္လ၊ ၂၀၀၇

No comments:

Post a Comment