တစ္ေန႕တစ္လံ ဓူဝံၾကယ္ ဘယ္ေျပးမလဲ


                  

            ဗင္ဂိုး… ေသေၾကာင္းၾကံ ကြယ္လြန္ခဲ့တာ ၁၁၈ ႏွစ္ ၾကာျမင့္ခဲ့ပါျပီ။
ကၽြန္ေတာ္ပါဝင္တဲ့ ကမၻာၾကီးဟာ ဗင္ဂိုးလို ေၾကကြဲမွဳေတြ ေနာက္ထပ္မျဖစ္ေပၚေအာင္
ကာကြယ္ႏိုင္ခဲ့ျပီလား။
                   မင္းကြာ မင္းကိုယ္မင္းေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္။ မင္းမိသားစုေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္၊
မင္းမိတ္ေဆြေတြ၊ ခ်စ္သူေတြေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္။ ဘယ့္နဲ႕ေၾကာင့္ မ႑ပ္တိုင္ တက္ခ်င္
ရတာလဲ၊ ေမးစရာရွိလာပါတယ္။
                   ဟုတ္ပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တက္ခ်င္တာ အဲဒီမ႑ပ္တိုင္ပါ။ လူဟာ လူနဲ႕
တူဖို႕၊ ပ်င္းစရာ လူပံုတူ မဟုတ္။ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ လူပံုတူ။


                                                                                သုခမိန္လွိဳင္
                                                                               ၂၀-၂-၂၀၀၈

(အင္ဒီဝါးဟိုးရဲ႕ ကမၻာ ကဗ်ာစာအုပ္ အဖြင့္စာမ်က္ႏွာမွ)

No comments:

Post a Comment