ကိုယ္ခြဲ/ကြဲ ကဗ်ာမ်ားအေၾကာင္း - အပိုင္း ၂

  
 ျငိ္မ္းေအးအိမ္ ကိုယ္ခြဲ/တြဲကဗ်ာမ်ားမွ အဆက္...


ခု ေဖၚျပမယ့္ ကဗ်ာေတြကို စိုင္းဝင္းျမင့္ရဲ႕ 'ေခတ္ေပၚ ကဗ်ာအဖြင့္' (စိမ္းညက္စာေပမွ ၂ဝဝ၅၊ ၾသဂုတ္လ၊ပထမအႀကိမ္ထုတ္) စာအုပ္ကယူပါတယ္။ ဆရာေမာင္ျပည့္မင္းရဲ႕ မူရင္းကဗ်ာကို ခုလိုေတြ႕ ရပါတယ္။

အခ်ိန္

ေမွ်ာ္ကာေမွ်ာ္၏
မသိလိုက္ေခ်
ေရာက္ေနသည္မွာ ၾကာၿပီကို။

သူေပးခဲ့တဲ့ နံပါတ္အတိအက်
ျပန္ျပန္ဆက္ၾကည့္တိုင္း
''လူႀကီးမင္း  .   .   .  ''နဲ႕ခ်ည္း တိုးေနတယ္။
ခဏခဏ ထပ္ဆက္ပါတယ္
''လူႀကီးမင္း  .   .   .  ''နဲ႕ခ်ည္းပဲ တိုးေနတယ္။

ဘီလူးထြက္သလို
ၿပိဳးျပက္ထစ္ခ်ဳန္း၊ ေအာ္ဟစ္ႀကဳံးဝါး
ေခ်ာက္ျခားစရာ ေရာက္လာမည္လား။
ဂဠန္လိုပင္
ေကာင္းကင္ခရီး၊ ေလဟုန္စီးကာ
ပ်ံလာမည္လား။

လိပ္စာကဒ္ျပားကလည္း မွားေနတယ္
အဲဒီေနရာမွာ အိမ္တစ္လုံးမွမရွိဘူးတဲ့၊
နံပါတ္လည္းမွား၊ လမ္းလည္းမွား
လိပ္စာကဒ္ျပားက မွားေနတယ္။

နဂါးမ်ားလို
ေျမကိုလွ်ဳိးထြက္၊ တက္လာမည္လား။
သူနဲ႕ေတြ႕မွျဖစ္မယ္
ေတြ႕ၿပီးေျပာရမွ
ေျပာျပမွသိလိမ့္မယ္ ထင္တယ္။

ေစာင့္ေမွ်ာ္ေငးေမာ
ေတြးေတာစဥ္းစား၊ စိတ္ေထြျပားခိုက္
အပါးလာရပ္၊ ေက်ာကိုသတ္၏။
တကယ္ဆိုလြယ္လြယ္ေလးပါ
တံခါးလက္ကိုင္လွည့္
ျဖည္းျဖည္းတြန္းဝင္လိုက္ရုံသာ။        ။
 (ေမာင္ျပည့္မင္းရုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ၊ ၂ဝဝ၄၊ ေအာက္တိုဘာ။)

    စိုင္းဝင္းျမင့္စာအုပ္ထဲမွာေတာ့  (''အခ်ိန္'' ကဗ်ာရဲ႕ ေအာက္ေျခအညႊန္းမွာ (အခ်ိန္၊ ၁၉၇၇၊ ေမလ၊ ရႈမဝမဂၢဇင္း) ဆိုတာ ပါတယ္) လို႕ ေဖၚျပထားပါတယ္။ ဒီေတာ့ မူလ ''အခ်ိန္''ဆိုတဲ့ ကဗ်ာ ကို ၁၉၇၇ ဝန္းက်င္က အဲဒီေခတ္ကာလရဲ႕ ဟန္အတိုင္း ေရးဖြဲ႕ခဲ့ၿပီး၊ ၂ဝဝ၄ခုႏွစ္မွာ ေနာက္ထပ္အခ်ိန္တစ္ပုဒ္ကို ဒီဘက္ႏွစ္ရဲ႕ ေတးသြားစည္း ခ်က္မ်ားအတိုင္း ေရးဖြဲ႕ပုံရပါတယ္။ ၿပီးတဲ့ေနာက္ ႏွစ္ပုဒ္ကို တစ္ပုဒ္တည္း အျဖစ္ ဆြဲစိလိုက္တာပါပဲ။ တစ္ပုဒ္စီမွာ အရသာတစ္မ်ဳိးစီထြက္သလို တစ္ပုဒ္တည္းျဖစ္သြားေတာ့လည္း အရသာသစ္တစ္မ်ဳိးရေစခဲ့ပါတယ္။ တစ္ခုစီကိုဖတ္ၾကည့္ရင္ ခုလိုမ်ဳိးေတြ႕ရမွာပါ။ တစ္ပုဒ္ခ်င္းစီမွာ ျပည့္စုံတဲ့ အနက္တစ္ခုခ်င္းစီပါရွိေနပါတယ္။ တြဲလိုက္တဲ့အခါ ဒီဇိုင္းသစ္တစ္ခု ျမင္ရပါတယ္။ အေၾကာင္းအရာလည္းတစ္ခုတည္း၊ အဘိဓမၼာလည္း တစ္မ်ဳိးတည္းပါပဲ။ ေရးဖြဲ႕ခဲ့ခ်ိန္ကြာပါတယ္။ ေရးသားစပ္ဆိုဟန္ကြဲပါ တယ္။ တစ္ပိုဒ္စီထပ္ၿပီးဆက္စပ္တဲ့ အတတ္ပညာကို သုံးစြဲထားပါတယ္။  

အခ်ိန္

ေမွ်ာ္ကာေမွ်ာ္၏
မသိလိုက္ေခ်
ေရာက္ေနသည္မွာ ၾကာၿပီကို။

ဘီလူးထြက္သလို
ၿပိဳးျပက္ထစ္ခ်ဳန္း၊ ေအာ္ဟစ္ႀကဳံးဝါး
ေခ်ာက္ျခားစရာ ေရာက္လာမည္လား။
ဂဠန္လိုပင္ေကာင္းကင္ခရီး
ေလဟုန္စီးကာ၊ ပ်ံလာမည္လား။

နဂါးမ်ားလို
ေျမကိုလွ်ဳိးထြက္၊ တက္လာမည္လား။

ေစာင့္ေမွ်ာ္ေငးေမာ
ေတြးေတာစဥ္းစား၊ စိတ္ေထြျပားခိုက္
အပါးလာရပ္၊ ေက်ာကိုသတ္၏။

အခ်ိန္

သူေပးခဲ့တဲ့ နံပါတ္အတိအက်
ျပန္ျပန္ဆက္ၾကည့္တိုင္း
''လူႀကီးမင္း  .   .   .  ''နဲ႕ခ်ည္း တိုးေနတယ္။
ခဏခဏ ထပ္ဆက္ပါတယ္
''လူႀကီးမင္း  .   .   .  ''နဲ႕ခ်ည္းပဲ တိုးေနတယ္။

လိပ္စာကဒ္ျပားကလည္း မွားေနတယ္
အဲဒီေနရာမွာ အိမ္တစ္လုံးမွမရွိဘူးတဲ့၊
နံပါတ္လည္းမွား၊ လမ္းလည္းမွား
လိပ္စာကဒ္ျပားက မွားေနတယ္။

သူနဲ႕ေတြ႕မွျဖစ္မယ္
ေတြ႕ၿပီးေျပာရမွ
ေျပာျပမွ သိလိမ့္မယ္ ထင္တယ္။

တကယ္ဆိုလြယ္လြယ္ေလးပါ
တံခါးလက္ကိုင္လွည့္
ျဖည္းျဖည္းတြန္းဝင္လိုက္ရုံသာ။        ။

    တကယ္လို႕မ်ား ဆရာေမာင္ျပည့္မင္းလည္း ေနာက္ထပ္ အႏွစ္ သုံးဆယ္ေလာက္ အသက္ရွင္ဦးမယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ ေခတ္ကာလ မွာ ခလုပ္ႏွိပ္လိုက္ရုံနဲ႕ သူေတြ႕ခ်င္တဲ့ လူဆီတစ္ခါတည္း ေရာက္သြားတဲ့ နည္းပညာသစ္ေတြလည္း ထြန္းကားေနမယ္၊ တားဆီးလို႕ မရတဲ့ ကဗ်ာေရစီးကလည္း ေမွ်ာ္မွန္းမရႏိုင္တဲ့ ေနရာတစ္ခုကို ေရာက္ေနမယ္။ အယ္လ္ပီကဗ်ာမ်ားလည္း ျပတိုက္ထဲမွာ ဖုန္တက္ေနမယ္ဆိုရင္ ဆရာ ေမာင္ျပည့္မင္းအေနနဲ႕ ေနာက္ထပ္'အခ်ိန္'ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို  ဘယ္လို စေကးနဲ႕ ေရးဖြဲ႕ေပးေလမလဲ ေတြးေနမိပါတယ္။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါဦးမည္.....

No comments:

Post a Comment