Burmese Poetry Foundation လက္ေရြးစင္ကဗ်ာတင္ဆက္မွဳ အစီအစဥ္ အပုိင္း(၃)


ေဘာလုံးအသင္း

 

ကုိယ့္နာမည္ကုိယ္ျပန္မွတ္မိဖုိ႕

ကုိယ္ေသာက္ေနက်ဆုိင္ကုိသြားရတယ္

အားလုံးဘယ္သန္၊ အားလုံးလက္ရည္တူ၊ အားလုံးနတ္၀င္စားေတြခ်ည္း။

ေသာက္လုိ႕ေသတဲ့သူေတြအေၾကာင္းေျပာဆုိငုိေႂကြးရင္း

ဆက္ေသာက္ၾက။

ၿပီး

ကုိယ့္အတိတ္ကုိ ကုိယ္ျပန္ေသာက္ၾက

သံေ၀ဂရထားေတြ ခုတ္ေမာင္းၾက

ပုစဥ္းရင္ကြဲေတြ ရင္ကြဲေအာင္ေအာ္သလုိ

ရင္ကြဲေနသူေတြမုိ႕ ရင္ကြဲေအာင္ေသာက္ၾက

တစ္လုံးမွ၀င္ေအာင္ မသြင္းႏုိင္ဘူးတဲ့ မိတၱဗလဋီကာထဲ

အပုိင္ဂုိးေတြ တစ္လုံးၿပီးတစ္လုံး စိတ္ကူးနဲ႕ကန္သြင္း

နပုိလီယံအစစ္ကုိ မေတြ႕ေသးဘူး

ဆက္ေသာက္၊ ဆက္ေသာက္

မန္ခ်က္စတာယူႏုိက္တက္အသင္းကုိ အႏုိင္မရေသးဘူး

ဆက္ေသာက္၊ ဆက္ေသာက္

ဘယ္ဆိပ္ကမ္းမွ မကပ္ဘူး

ဘယ္ဘူတာမွ မရပ္ဘူး

ဆက္ေသာက္။

ဆုိင္ပိတ္ခ်ိန္ေရာက္ေပါ့။

ကုိယ့္ဂုိးကုိယ္ျပန္သြင္းၾက

ကုိယ့္အန္ဖတ္ ကုိယ့္အိတ္ကပ္ထဲကုိယ္ျပန္ထည့္

သူ႕ဖိနပ္ကုိယ့္ဖိနပ္ တစ္ဖက္စီမွားစီး

ကုိယ့္နားရြက္ကုိ ကုိယ့္ပုခုံးနဲ႕ကုိယ္တုိင္ထမ္းၿပီး

ကုိယ့္လမ္းကုိယ္ျပန္ၾက။

အခ်စ္ေရ

တံခါးဖြင့္ပါဦးကြဲ႕။

ဂီတမွာအသံရွိရဲ႕လား။                 ။

 

ပုိင္စုိးေ၀

၁၁.၅.၂၀၀၁

သရဖူ၊ ႏုိ၀င္ဘာ၊ ၂၀၀၁

 

Beyond အားလုံးရဲ႕ အလြန္က စေပ့(စ္)ကိစၥ။ ေဘရြတ္(စ္)ဟာ နာမည္ႀကီး လူမည္းအဆုိေတာ္မ

 

စေပ့(စ္)(space)ကုိဒီလုိအဓိပၸာယ္ဖြင့္ၾကည့္မိတယ္ဆုိရင္ပဲ

၁။စိတ္စေပ့(စ္) ၂၊႐ုပ္စေပ့(စ္) ၃။ ကူးလူးဆက္ဆံမႈစေပ့(စ္)

(သီးသန္႕အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆုိခ်က္။         ။စေပ့(စ္)(space)ဆုိတာ အျပန္အလွန္ ဒီမုိကေရစီ

                                                 ဖြံ႕ၿဖဳိးရာေဒသ၀န္းက်င္)

အပုိင္း(တစ္)

အေမွာင္ထဲမွာ အေရာင္ျဖဴအနားသတ္ေတြနဲ႕ ဒါဟာ ငါ့ဦးေခါင္း

အေမွာင္ထဲမွာ အေရာင္ျဖဴအနားသတ္ေတြနဲ႕ ဒါဟာ ငါ့လက္

အေမွာင္ထဲမွာ အေရာင္ျဖဴအနားသတ္ေတြနဲ႕ ဒါဟာ ငါ့ပါးစပ္

အေမွာင္ထဲမွာ အေရာင္ျဖဴအနားသတ္ေတြနဲ႕ ဒါဟာ ငါ့ႏွာေခါင္း

အေမွာင္ထဲမွာ အေရာင္ျဖဴအနားသတ္ေတြနဲ႕ ဒါဟာ င့ါေျခေထာက္

အေမွာင္ထဲမွာ အေရာင္ျဖဴအနားသတ္ေတြနဲ႕ ဒါဟာ ငါ့မ်က္လုံး

အေမွာင္ထဲမွာ အေရာင္ျဖဴအနားသတ္ေတြနဲ႕ ဒါဟာ ငါ့လက္ေခ်ာင္းမ်ား

အေမွာင္ထဲမွာ အေရာင္ျဖဴအနားသတ္ေတြနဲ႕ ဒါဟာ ငါ့ေျခေခ်ာင္းမ်ား

အေမွာင္ထဲမွာ . . . . အေမွာင္ထဲမွာ . .  . . . အေမွာင္ထဲမွာ . . . အေမွာင္ထဲမွာ . . .

                                    ငါ့ခႏၶာတစ္ခုလုံးအုံးအုံးထ အေရာင္ျဖဴ အနားသတ္ေတြနဲ႕

အပုိင္း(ႏွစ္)

            “ကမၻာႀကီးပ်က္သုန္းေတာ့မယ္”တဲ့ . . .မယုံဘူး . . .မယုံဘူး

ငါဟာေလထဲပ်ံသန္းႏုိင္တယ္ . . .ငါဟာလူသားတစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူး

ငါဟာလူသားတစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူး .  .  .ေလထဲပ်ံသန္းႏုိင္တယ္. . .

အပုိင္း(သုံး)

            Sky poemေကာင္းကင္စေပ့(စ္)ထဲက ကဗ်ာကုိငါေရးမယ္

“က”ကေန“အ”အထိ အကၡရာ(၃၃)လုံး ေကာင္းကင္စေပ့(စ္)ထဲမွာ

ဘယ္လက္နဲ႕(၃၆၅)ခါ၊ ညာလက္နဲ႕(၃၆၅)၊ ပုဒ္ထီးပုဒ္မ အပါအ၀င္။

သရသံ၊ ဗ်ည္းသံအပါအ၀င္၊ သရေပါင္း၊ ဗ်ည္းေပါင္းအပါအ၀င္၊ ၃၆၅ခါစီေလထဲမွာ

ေလထဲမွာ .  . . . .ေလထဲမွာ . .  . . .  . ေလထဲမွာ . . .

သတင္းမွတ္စုႏွင့္ ဓာတ္ပုံကုိၿငိဏ္းေ၀ဖန္တီးသည္။

ဂါဇာကမ္းေျမႇာင္ေဒသ ေလဟာနယ္၌ ဟီဘ႐ူးအကၡရာမ်ားေလထဲတြင္ ပ်ံတက္ေလမလား

(ဒါဟာအင္တာနက္က်န္းမာေရးသတင္းေၾကျငာခ်က္ျဖစ္ေၾကာင္း)

 

ၿငိဏ္းေ၀

 

ႏြားျပာႀကီးအေၾကာင္းဖြဲ႕ ေခတ္ေပၚကဗ်ာ

ႏြားျပာႀကီးအေၾကာင္း
ကဗ်ာေကာင္းေကာင္းတစ္ပုဒ္ေလာက္
ငါေရးခ်င္တယ္
ေရွးအခါက ေရွးဆရာေတြ ေရွးကဗ်ာနဲ႕ဖြဲ႕သလုိ
ေခတ္ေပၚအခါမွာ ေခတ္ေပၚကဗ်ာနဲ႕
ႏြားျပာႀကီးကုိဖြဲ႕ဆုိမယ္။
ႏြားျပာႀကီးကုိဖြဲ႕ဆုိဖုိ႕
ႏြားျပာႀကီးဆီ ငါသြား
ႏြားျပာႀကီးနားမွာ ငါေနခဲ့
ႏြားျပာႀကီးကဲ့သုိ႕ လမ္းေလွ်ာက္
ေရေသာက္ရင္လည္း ႏြားျပာႀကီးလုိ
ေၾသာ္ . . .အဲဒီလုိအၾကည့္နဲ႕ ကမၻာႀကီးကုိ ၾကည့္မိေလေတာ့မွ
ငါဟာ ႏြားျပာႀကီးကုိေကာင္းစြာနားလည္ခဲ့ရရဲ႕
ႏြားျပာႀကီးမွာ ေအာက္သြားေတြမရွိေတာ့ပါဘူးကြယ္
ငါဟာ ႏြားျပာႀကီးေရွ႕မွာရပ္ ငါမင္းကုိကဗ်ာစပ္မလုိ႕ကြဲ႕လုိ႕
ေျပာမိတယ္။
ႏြားျပာႀကီးဟာ စာရြက္ထဲကုိလမ္းေလွ်ာက္
စာရြက္ကုိထြန္ယက္ဖုိ႕ ၀င္ေရာက္လာတယ္
ၾကမ္းေထာ္အေဖးတက္ေနတဲ့ သူပုခုံးကုိဆတ္ခနဲတြန္႕လုိက္
ဆတ္ခနဲ၊ ထပ္ၿပီးေတာ့ ဆတ္ခနဲ
ငါက အက်အန သူ႕ကုိၾကည့္႐ႈၿပီး
ေဟာဒီလုိ ကဗ်ာဖြဲ႕တယ္
ႏြားျပာႀကီးေရ မင္းေျခရာခြက္ထဲမွာ
သေဘၤာေတြ ခုတ္ေမာင္းေနေလရဲ႕
သေဘၤာထဲမွာ ကုိလံဘတ္အသစ္တစ္ေယာက္လည္းပါသကြဲ႕
ႏြားျပာႀကီးေရ
ေကာက္႐ုိးထဲမွာ ႏွမ္းဖတ္နည္းနည္းပဲပါေပမယ့္
အရသာရွိရဲ႕မဟုတ္လား
ေကာက္႐ုိးထဲမွာ ႏွမ္းဖတ္မပါတဲ့ေန႕ေတြ
ေရာက္လာလိမ့္မယ္
မင္း ၿမိန္ယွက္ပါေစကြယ္
ႏြားျပာႀကီးရဲ႕ၾကမ္းေထာ္ေထာ္ပုခုံးဟာ
လွည္းဘီးေတြကုိလည္ေစခဲ့တယ္
လွည္ေနတဲ့ဘီးေတြဟာ ေက်းလက္နဲ႕ၿမိဳ႕ႀကီးကုိ
ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးမႈပုိေစခဲ့
ႏြားျပာႀကီးေရ
ငါ့အေဖဟာ. . .မင္းအေရျပားကုိ ဗုံက်က္လုိ႕တီးခဲ့တယ္
အဲဒီဗုံသံၾကားရင္ လူေတြ ကခုန္ၾကတယ္
ဗုံထဲမွာ မင္းအေရျပားဟာတုန္ခါလုိ႕
တုန္ခါမႈဟာ ဂီတျဖစ္လုိ႕
ဂီတထဲမွာ ငါတုိ႕ျမဴးတူးမိၾကတယ္ အခါခါ
ႏြားျပာႀကီးေရ
မင္းဦးခ်ဳိကုိ ေလးခြလုပ္လုိ႕
ေတြ႕ကရာကုိ ငါတုိ႕လက္တည့္စမ္းခဲ့ဖူးေပသေပါ့
ႏြားျပာႀကီးေရ
မင္းဦးခ်ဳိကုိ တံပုိးခရာလုပ္
ေလတဟူးဟူးလြင္ျပင္ေပၚမွာရပ္ၿပီး
ငါတုိ႕မႈတ္ခဲ့ဖူးေပသေပါ့
ႏြားျပာႀကီးေရ
မင္းနံ႐ုိးေငါေငါေတြဟာ ငါတုိ႕အတြက္
ခြန္အားေတြဘယ္ေလာက္ထုတ္လုပ္ေပးခဲ့တယ္ဆုိတာ
ထင္ရွားတဲ့အမွတ္အသားတစ္ခုပါပဲ။
ႏြားျပာႀကီးတစ္ေကာင္အဖုိ႕
ေအာက္သြားမရွိတဲ့ေန႕ရက္ေတြဟာ ေရာက္လာစၿမဲပါကြာ
ဟုတ္ရဲ႕လား ႏြားျပာႀကီးရဲ႕
ႏြားျပာႀကီးေရ
ျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္းႀကီးတစ္ခုကုိ
မင္းအိပ္မက္မက္ခဲ့ဖူးသလား
လာပါ ႏြားျပာႀကီးရဲ႕
မင္းနဲ႕ငါ အစိမ္းေရာင္ကမၻာႀကီးဆီသြားၾကမကြဲ႕။          ။

ေနမ်ဳိး

 

ဘာကုိမွႀကိဳတင္စဥ္းစားမထားပါဘူး


ေရဒီယုိခလုတ္ကုိ ဟုိေရႊ႕ဒီေရႊ႕မလုပ္ျဖစ္တာ
ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲ ၾကားစမ္းပါေစ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ
ၾကာပန္းကေလးေတြ ဖူးပြင့္ေနတာ ျမင္ခ်င္ေတြ႕ခ်င္စမ္းပါဘိ
ဒီညမွာမွ ခါတုိင္းထက္ အေအးပုိလာတယ္ ထင္ရ
ဘာကုိမွ ႀကိဳတင္စဥ္းစားမထားပါဘူး။

မန္ယူနဲ႕ခ်ယ္လ္ဆီး ဘယ္သူႏုိင္မယ္ထင္သလဲ
ခင္ဗ်ား ဖတ္ခ်င္ေနတာကေရာဘယ္လုိကဗ်ာမ်ဳိးလဲ
ဒီေန႕ဟာ တနဂၤေႏြေန႕ေတြထဲက တနဂၤေႏြေန႕တစ္ေန႕
ေမ့လုိ႕မရ မုန္းလုိ႕မရခဲ့တာေတြက ဘယ္သူေတြလဲ ဘာေတြလဲ
ဘာကုိမွ ႀကိဳတင္စဥ္းစားမထားပါဘူး။

သူအျပာေရာင္ ဂ်င္းန္ေဘာင္းဘီကုိ ၀တ္ထားရဲ႕
ကၽြန္ေတာ္စီးကရက္ မီးခုိးေငြ႕ေတြ မႈတ္ထုတ္လုိက္တယ္
ခင္ဗ်ားသီခ်င္းဆုိခ်င္တယ္ ဆုိလည္းခင္ဗ်ားသေဘာ
မူးၿပီးေျပာတာေတြက နည္နည္းေတာ့အစြန္းေရာက္တယ္
ဘာကုိမွ ႀကိဳတင္ စဥ္းစားမထားပါဘူး။

မီးေရာင္ ၿပိဳျပက္ ဧည့္ခံပြဲ သြားရမွာပ်င္းစရာႀကီးဆုိ
အခန္းထဲ စကားလုံးေတြနဲ႕ ကစားခ်င္လည္း ကစားေနေပါ့
အားအားယားယား ေတာင္ေတြးေျမာက္ေတြးေနတာလား
အားအားယားယား အဓိပၸာယ္ေတြ မရွာခ်င္စမ္းပါနဲ႕
ဘာကုိုမွႀကိဳတင္စဥ္းစားမထားပါဘူး။

ဒူးရြန္႕ဟာ သူ႕ခ်က္စ္ကြက္ကုိ သူအတိအက် ေရႊ႕ခဲ့သူေပါ့
ကမၻာႀကီးဟာ အၿမဲပဲ ေျပာင္းလဲေနတာ ငါတုိ႕လည္းေျပာင္းလဲ
အေရးမပါတာေတြနဲ႕ပဲ တစ္ေန႕ၿပီးတစ္ေန႕ ကုန္ဆုံးသြားရ
ၿငီးေငြ႕မႈေတြ အဆုံးသတ္ဖုိ႕ရာ မလုံေလာက္ႏုိင္ေသးဘူးလား
ဘာကုိမွ ႀကိဳတင္စဥ္းစားမထားပါဘူး။ ။

မင္းထက္ေမာင္
သရဖူ၊ ဒီဇင္ဘာ၊ ၂၀၀၇

 

စည္းအျပင္ကလူ

 

အေျခအေနက
လူကုိပလက္ေဖာင္းေပၚေနရာေရႊ႕ထားတယ္
ဘာျဖစ္လဲ
ငရဲဆုိလည္း အရသာအသစ္
နိဗၺာန္ဆုိလည္း
အေတြ႕အႀကံဳအသစ္ေပါ့
ပန္႕ခ္ေရာ့ခ္ေတးကုိ ေလခၽြန္လုိ႕
နတၳိ၀ါဒီစာတန္းနဲ႕ ေသြးေအးမိတယ္။
လူ႕ဘ၀ဆုိတာ
ေလယာဥ္ပ်ံေပၚကၾကည့္ေတာ့ ကမၻာေျမျပင္
ကမၻာေျမျပင္ကၾကည့္ေတာ့နတ္ဘုံနတ္နန္း
ကုိယ့္အဓိပၸါယ္က
မူရင္းအတုိင္းပဲ။
တျခားလူေတြျမင္လား
လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႕ လ်က္တာေလာက္ေတာ့
ရယ္တာေပါ့
လူၿပိန္းဦးေႏွာက္နဲ႕
ေျပာတာေလာက္ေတာ့ ရယ္တာေပါ့
ပါ၀ါမ်က္မွန္ခ်င္းမတူလုိ႕
ေလာကအျမင္ခ်င္းမတူတာ
အႏုပညာကုိ ပုိက္ဆံအိတ္ထဲကႏႈိက္ယူလုိ႕
မရသလုိ
ဉာဏ္ပညာဆုိတာ
က်မ္းစာအုပ္ေတြထဲက ထြက္လာတာမွ
မဟုတ္ဘဲကုိယ့္လူ။
ရယ္ဒီမိတ္အကၤ်ီ၀တ္လုိ႕
၀ံပုေလြနံထြက္ေနတဲ့ အေရျပားေတြၾကား
ကုိယ္ကဂ်င္းန္ပင္အေဟာင္းနဲ႕ဆုိေပမယ့္
လူႀကီးလူေကာင္းစိတ္ေမြးသူ
မင္းလည္းဒီလုိဘ၀င္မ်ဳိးနဲ႕ပဲမဟုတ္လား။
ဘယ္လုိတံဆိပ္နဲ႕ျဖစ္ျဖစ္
ကုိယ့္ေသြးသားက ၾကြပ္ဆပ္တယ္
ကိုယ့္အ႐ုိးကရင့္တယ္။
အခုလည္း
ပလက္ေဖာင္းေပၚ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထုိင္လုိ႕
လူေလာကကုိ ရယ္ေသြးသြမ္းေနပုံ
မိန္းမဆန္ဆန္
စကားလုံးေတြနဲ႕ ပစ္ေပါက္ခ်င္စိတ္ မျဖစ္မိ
ဘူးလား
“ဟား- -ဟား- -ဟား”

ေအာင္ရင္ၿငိမ္း
(၂၀၀၇-မတ္လ-ေရႊသမင္)

 

အလုပ္သမားတစ္ဦးသမုိင္းဘာသာရပ္ကုိေလ့လာျခင္း

 

ေဆာင္းရာသီတြင္ ခ်မ္းေအးမႈသည္ ယခင္ႏွစ္မ်ားထက္ပုိမုိလာ
ထုိ႕ေၾကာင့္ မီးဖုိမ်ားအပူခ်ိန္ကုိ အခ်ိန္ယူၿပီး ခ်ိန္ဆ
မဟုတ္ မလုပ္မရွိ မျဖစ္ မေကာင္း မဆုိး အရာရာထဲ
လူတစ္ေယာက္ သစ္ပင္ခြၾကားထုိင္ေတြး
စာအုပ္ဟာ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ဆီမွာ/ ဒါမွမဟုတ္ ေနရာတစ္ခုမွာ
ေမ့မက်န္ေသာ္လည္း ေမ့က်န္ခဲ့
ေလ့လာဖုိ႕ လုိလာတာက ငါအခုျပန္ဖတ္ျဖစ္တဲ့နန္းဟာဗီး
အ၀ါ
ငု၀ါ
စဥ္းစားရတဲ့ အေၾကာင္းေတြ မစဥ္းစားရဲတဲ့နံရံပဲ
နံရံဆုိတာ မျခားထားတာလဲရွိတာပဲ
ခင္ဗ်ားတုိ႕ ေရေတြေပ်ာ္ေနတာေတြ႕ဖူးလား
ေရတံခြန္ဆုိတာ ေရေတြရယ္ေမာေနတဲ့ေနရာပဲ
ျပည္ၿမိဳ႕တြင္ ၿပီးေတာ့ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕တြင္
ကားမ်ားစတင္ခ်ိန္မွာ ပန္းမ်ားေမႊးတာေပါ့တဲ့
ခ်ေကၽြးထားတဲ့ ေခတ္ႀကီးက ဗလာစာရြက္ေပၚမွာ
သိပၸံနည္းပညာေခတ္ထဲမွာ
ငါ့ကုိ ဘာနဲလာၿပီး အေရာေရာအေႏွာေႏွာလုပ္မွာလဲ
ဓားတံဆိပ္နဲ႕ေဆး၀ယ္ရင္ ဒီဇူဇာမွာ စိတ္ခ်ရတယ္ဆုိတဲ့ေၾကာ္ျငာ
ငါႀကိဳက္တယ္
ေနာက္ေတာ့ ဖတ္ရင္းနဲ႕ ရတ္ဖင္းသြားျပန္ေပါ့
ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိ စတင္ေတြ႕ရွိသူလည္း မီးနဲ႕
အဓိပၸာယ္က ဘာေၾကာင္လိမ္ေလွခါးလဲ
မင္းတုိ႕ေျပာသလုိ ငါတုိ႕တုန္းကဆုိ အစ္ကုိလုိမဟုတ္ဘူး
ညေနေစာင္းရင္ ဟုိလုိလုိဒီလုိလုိက
သမင္ဖမ္းဖုိ႕ကတဲ့ သီတာေဒ၀ီလြတ္သြားတဲ့ ငါးလုိ႕ဆုိၾကပါစုိ႕
ဘယ္ေတာ့မွ အိမ္ျပန္ရတာ အိမ္မေရာက္တဲ့အခါ
အိမ္ကုိ ျပန္ရွာရတယ္ဆုိတာလည္း
ရွိေနတုန္း
၀က္အူတစ္လုံးလုိ ျပဳန္းသြားေအာင္ၾကပ္ဖုိ႕ဆုိတာ
ဟာသဓာတ္ေတာ့လုိတယ္
ၾကယ္ေတြ ငါ့အိမ္ေခါင္မုိးေပၚ လာလာေႂကြတုိင္း
ငါအိပ္မက္ဆန္းေတြမက္တာမဆန္းပါဘူး
ဒီႏွစ္လည္း
တံခါးဖြင့္႐ုံနဲ႕ ႏွင္းေတြအိမ္ထဲ၀င္လာျပန္ၿပီ။     ။



တုိးေႏွာင္မုိး
(ဟန္သစ္၊ ဇူလုိင္လ၊ ၂၀၀၇)

 

ကေမၻာဇ-ဥႆာ

ပုံဆြဲတာကုိ ေခတၱရပ္နားထားၿပီး ဂဏန္းသခ်ၤာတြက္ျခင္းဆီ
႐ုတ္တရက္
ဦးလွည့္လုိက္တယ္၊ မိမိတုိ႕ရဲ႕ မိ႐ုိးဖလာမွတ္ပုံတင္နဲ႕
ဒီေန႕ရဲ႕ နည္းပညာေတြကုိ ဘယ္လုိေျဖရွင္းရမယ္ဆုိတာ
ဒါမွမဟုတ္ ဗ်ဴဟာလုိ ခ်မွတ္ခံစား ေရးဆြဲလုိက္ၿပီး
ပုံဆြဲစာရြက္ေပၚက ျဖတ္လမ္းနဲ႕ ျပန္လမ္းမဲ့ေရြးခ်ယ္လုိက္ျခင္း
ေမာ္စီတုန္းဟာ ဂရင္းနစ္စံခ်ိန္တင္ခဲ့တယ္လုိ
ယုံမႈျပဳလုိက္တာထက္ ပုိလြယ္တဲ့ အခက္အခဲေတြနဲ႕
သားေရဖိနပ္အစုတ္နဲ႕ ဓာတ္ဆီေပါင္းရင္ လိပ္ျပာေကာင္
အမွတ္တံဆိပ္ရွီတဲ့ ေကာ္တစ္မ်ဳိးကုိ ရရွိတယ္
မူပုိင္ခြင့္ထဲမွာ ဘယ္သူမဆုိဟာ ေကာ္ျဖစ္လာႏုိင္တဲ့အတြက္
ကပ္စရာ ရွာထားရမယ္။ ႀကံဳရာက်ပမ္းေတြကုိ
ဒီအတုိင္းမသုံးစြဲဘဲ၊ မွန္စီေရႊခ်သလုိ မုိးဇတ္ခင္းျခင္းအားျဖင့္
ဒီအေတြ႕ႀကံဳေတြထဲက ထပ္မံတည္ေဆာက္ရင္း
ေဆာက္တည္ရပါတယ္
ေပ်ာ့ေပ်ာင္းတဲ့ ေရသ႑ာန္ေတြဟာ လွ်ံတာထက္
မုိ႕ေမာက္လာလိမ့္မယ္
အခုတေလ ေခတ္စားေနၿပီး ေခတ္ထဲမွာေပၚေနဆဲ
ေခတ္ထဲမွာ ၿပိဳင္ေနဆဲျဖစ္တဲ့ ပရိသတ္မ်ား ဒုံဂြမ္ ဒုံဂြမ္
ဂ်ေလာင္း ဂ်ေလာင္း အားေပးေနသည္
ဒုိင္မ်ား မွန္မွန္မႈတ္ပါ(၀ီစီေမ့က်န္ခဲ့လုိ႕ ထပ္ျဖည့္ေပးပါ ကုိမုိးေ၀း)
အကူအပံ့ေတြဟာ ေထာက္ပုိ႕တပ္တစ္တပ္ေလာက္ အေရးပါတယ္
ပရိသတ္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာကုိ ဆက္ဖတ္ေန
ၾကလိမ့္မယ္ေပါ့
လမ္းတစ္၀က္မွာ ရပ္မသြားဘူး၊ လမ္းတစ္၀က္မွာ ရပ္ထားသူဟာ
ငေရွာေတြလုိ အမည္မေဖာ္လုိသူ၊ အခုလုိေတြ႕ရတာ
၀မ္းသာပါတယ္
ဆုိတာထက္ ေတြ႕ရတာ အခုလုိ ၀မ္းသာေနတယ္ လုိ႕ေျပာလုိက္မယ္။
ကေလာင္ေတြကုိ မေသြးဘဲထားျခင္းအားျဖင့္
ကေလာင္ေတြမွာ ရသီဥတုေခ်းေတြ တင္လာတယ္။
ကေလာင္ေတြကုိ တခါတေလမွသာ သုံးစြဲျခင္းအားျဖင့္
ကေလာင္ေတြမွာ လြမ္းဆြတ္ခံစား ေမာက္မာတဲ့ အနံ႕ေတြ
စြဲကပ္က်န္ရစ္တယ္
ဒါမွမဟုတ္ရင္လည္း လုိင္းေၾကာင္းေနျခင္းအားျဖင့္ မိမိကုိယ္မိမိ
သိႏုိင္တယ္၊ အျခားတစ္ခုခု အစားထုိးျခင္းအားျဖင့္နဲ႕ပဲ
မိမိတုိ႕ကုိ မိမိတုိ႕  ႏႈတ္ဆက္လုိက္တယ္
‘ေတြ႕ရတာ အခုလုိ ၀မ္းသာေနတယ္”
မိ႐ုိးဖလာ၊ ဘာသာေရးနဲ႕ လူမႈအခ်က္အလက္ေတြဆီကပဲ
စိတ္နဲ႕ကုိယ္ကြဲသလုိ ကြဲျပားေနတဲ့၊ သာမာန္အားျဖင့္မျမင္ရတဲ့၊
ရွိေနတဲ့ ဆဲလ္နဲ႕ တစ္႐ွဴးဥယ်ာဥ္ေတြလုိ အပူအေအးေရပန္းမ်ား
ေထာက္ကန္ေစျခင္းအားျဖင့္ အထက္ပါ ၀ါက်ေတြ
တဖ်တ္ဖ်တ္လက္က်န္ေနရစ္သလုိမ်ဳိးနဲ႕
ညကထြက္က်တဲ့ ၾကယ္မ်ားစြာလုိ အခါသမယအားျဖင့္
၀ါလကင္းလြတ္ၿပီ၊
ၾကယ္ေတြဟာ သူတုိ႕ရွိေနမွန္း သူတုိ႕ကုိယ္သူတုိ႕
သိေနၾကတဲ့အတြက္ ေကာင္းကင္ေပၚမွာ ဘာမွမစားမေသာက္ပဲ
ႏွစ္ရွည္လမ်ား ေနႏုိင္ၾကတယ္
ကုိယ့္ရဲ႕ၾကည့္မႈ၊ သိမႈ၊ အနားယူမႈေလးျဖစ္ပါေစ။      ။

၀င္းျမင့္
၁၀၊၁၀၊၀၉

 

လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ျခင္း

 

ငါ့ကုိယ္ငါေနာက္ဆုတ္ၾကည့္လုိက္ရင္ ငါကားမွတ္တုိင္ကုိ
ေနာက္ျပန္ေလွ်ာက္မယ္၊ ေျမာက္ဒဂုံအထိ
ဘတ္စ္ကားကေနာက္ျပန္ဆုတ္မယ္ ၁၀နာရီကေန
၉နာရီ ထုိးသြားမယ္ ေသာက္လက္စ စီးကရက္ကျပန္ရွည္
အသစ္ျဖစ္ စီးကရက္ဘူးထဲ၀င္၊ စီးကရက္ဘူးက
ပါကင္ပိတ္ၿပီးသား ျဖစ္သြားမယ္၊ ငါ့ဆံပင္နည္နည္း တုိ၀င္သြားမယ္
ေဘာလုံးက ပုိက္ထဲကေန ဂုိးသမားကုိေက်ာ္ တုိက္စစ္မွဴးဆီ
ေရာက္ တုိက္စစ္မွဴးဆီကေန အလယ္တန္း၊ အလယ္တန္းကေန
ေနာက္တန္းေရာက္သြားမယ္။
ငါစီးတဲ့ ရထားက ရန္ကုန္ကေန မႏၱေလးကုိ ေနာက္ျပန္ဆုတ္
သြားမယ္၊ အခု ငါဆယ္တန္း၊ ေနာက္ႏွစ္ဆုိ ကုိးတန္း
ကုိးႏွစ္ေလာက္ၾကာရင္ ငါအ,ကေန ကႀကီးအထိ ေအာ္ဆုိရမယ္၊
ငါအရပ္ပု၀င္၊ ငါ့ကုိယ္ေသးေသးသြားမယ္၊
အခု ငါးႏွစ္သား၊ ေရွ႕ႏွစ္ခါဆုိ ငါေလးႏွစ္သား ျဖစ္ေတာ့မယ္။
ျမစ္ေတြက ပင္လယ္ကေန ေတာင္ေပၚကုိတက္သြားမယ္
ေနာက္ခုႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ဆုိ ငါ့အေမလည္း အပ်ဳိျပန္ျဖစ္၊
ငါ့အေဖလည္း လူပ်ဳိလုပ္၊ ငါဘယ္ေရာက္သြားမွာလဲ။
စကၠဴေတြလည္း
၀ါးေတာျဖစ္၊ သၾကားေတြလည္း ႀကံခင္းျဖစ္ ကမၻာႀကီးလည္း
ေနထဲျပန္၀င္
ငါ့ကုိယ္ငါ ေက်ာ္ရစ္ၾကည့္လုိက္ရင္ ငါက ေခါင္းျဖဴစြယ္က်ဳိး
အဘုိးအုိ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္
မာေအာင္ေနလုိ႕ သားေျမးေတြက
က်ယ္က်ယ္ေအာ္ေျပာေပးၾကမယ္။
မ်က္ရည္ေလး စမ္းစမ္း စမ္းစမ္းနဲ႕ နားေလးပါးေလး
ေတာင္ေ၀ွး တေတာက္ေတာက္ေထာက္၊ ေတာင္ေတြးေျမာက္ေတြး
ပုတီးစိပ္ေနထြက္ေန၀င္၊ တုန္တုန္ခ်ိခိ် ပ်င္းေျခာက္ေျခာက္နဲ႕။
ဘာလဲ ဒီအေျခအေနမွာ မေပ်ာ္လုိ႕လား။
ငါ ဥဳံဖြ အကုန္ရရင္ေကာ. . .။ငါဟာ လုံး၀ဥႆုံ
Ready Made ထုပ္ေတြ ပုိင္တယ္ဆုိပါစုိ႕။ ဗုိက္ဆာတယ္
ထမင္းစားမယ္၊ ရတယ္။ ထမင္းျဖစ္တယ္
ပ်င္းလုိ႕သူငယ္ခ်င္းေတြဆီ ဖုန္းဆက္မယ္။ Hand Phone
Ready Made ေဆးတစ္ျပားကုိ ေရေႏြးထဲထည့္လုိက္၊
ရၿပီ။ အရက္ေသာက္ရမလား ရတယ္။
ကားစီးမလား ကားရယ္ဒီမတ္၊ အကၤ်ီအ၀တ္အစားရယ္ဒီမိတ္
ေဘာလုံးကြင္း ရယ္ဒီမိတ္၊ တီဗီြရယ္ဒီမိတ္၊
ငါက မေကာင္းတာေတြကုိ သိသိၾကီးနဲ႕ ရယ္ဒီမိတ္အျဖစ္
လုိခ်င္ေနဦးမယ္။ လုိတယ္ထင္တဲ့ ရယ္ဒီမိတ္ေတြကုိလည္း တခ်ိန္မွာ
ၿငီးေငြ႕လာဦးမယ္။
ငါဟာ တခုခု လုိခ်င္ရင္ေတာင္မွ
အဲဒီတခုခုက ငါမလုိခ်င္တဲ့ အရာျဖစ္သြားမယ္။
ဥပမာ လူငယ့္ဘ၀၊ အိမ္ေထာင္သည္၊ ေတးသံရွင္၊
႐ုပ္ရွင္မင္းသား၊ စာေရးဆရာ၊ ေဘာလုံးအေက်ာ္အေမာ္၊
ဘဏ္သူေဌး၊ ၀က္သားတုတ္ထုိးစားသူ၊ မ်က္ႏွာဖုံးရွင္
မန္ေနဂ်င္းဒါရုိက္တာ၊ ကလပ္အသင္းပုိင္ရွင္၊ သေဘၤာကပၸတိန္၊
ႏြားေက်ာင္းသား၊ စြန္႕လႊတ္သူ၊ ေဟးလား၀ါးလား၊ ဦးေရႊ႐ုိး။
ကြမ္းႀကိဳက္တဲ့လူလည္း တေန႕ေတာ့ေသရမွာပဲ။
မေသခ်င္တဲ့ လူလည္း တစ္ေန႕ေတာ့ေသရမွာပဲ။
မေနခ်င္တဲလူလည္း တစ္ေန႕ေတာ့ ေနေနရမွာပဲ။
တေန႕ေတာ့ ငါ့အေတြးက ငါ့ေခါင္းထဲ ျပန္၀င္သြားၿပီး
ငါဟာ ငါ့အေတြးထဲက ထြက္လာတယ္
ထုံးစံအတုိင္း ငါ့မူငါ့ဟန္နဲ႕ ။ ။

၀ုိင္ခ်ဳိ
သရဖူ၊ ၂၀၀၇၊ ဒီဇင္ဘာ

No comments:

Post a Comment